Categorie archieven: Bier van de maand

Elke maand degusteren wij één (of meerdere) biertjes zonder te weten wat we precies voorgeschoteld krijgen.
Hierover maken wij telkens een verslag van onze reuk, smaak en ervaringen tijdens het proeven.

Delerium Tremens (Brouwerij Huyghe te Melle).

Een blond vier van 8,8 %alc van het type “Belgian Strong Ale”, of het “Duvel-type”.
Wij goten de gist mee in het glas en bekwamen dus een vrij troebel bier met een dikke witte schuimkraag en een stevige pareling.

In het aroma ruiken we de mout, maar ook banaan en een fruitige zurigheid die moeilijk te definiëren is.

De smaak zet vrij zoet aan, maar de sterke pareling maakt het onmogelijk om een fijne smaakbeschrijving te geven en vlakt de smaak iets te veel af. Naast de voor dit type van bier eigen zachte moutsmaak nemen we een zekere ziltheid waar. Naar het einde toe komt de hop steeds meer opzetten.

De nasmaak loopt lang en hopbitter uit.

Dit bier gaat sinds 1988 de concurrentie aan met Duvel. Het valt op door zijn naam en verpakking met roze olifantjes en heeft al meerdere buitenlandse prijzen gewonnen. In België zou het bier wellicht iets minder prijzen winnen, daarvoor ontbreekt het net een beetje karakter.

Blondelle (Hofbrouwerijke)

In één van onze vorige tijdschriftjes was een verslag te lezen van ons bezoek aan brouwerij “Hofbrouwerijke”, dus achtten we de tijd gekomen om één van de biertjes van deze brouwer uit te kiezen als bier van de maand.

Het bier is koperblond met een lichte troebele sluier door de hergisting en mogelijk een beetje koudetroebel. Het bier parelt stevig onder een grove maar stevige witte schuimkraag.

Het bier heeft een aangenaam verfrissend aroma waarin we een zekere houtigheid herkennen, druiven, citrusvruchten en de gist die zeer kenmerkend is voor bijna alle bieren van deze brouwer.

Dit bier zet licht aan met een vrij uitgesproken hopbitterheid die tot in de nasmaak lang blijft hangen. Na de aanzet komt de fruitigheid terug, maar deze verdwijnt snel voor enige moutigheid die op haar beurt verdwijnt en alleen de hoppigheid overlaat in de afdronk. Ons proefpannel is er nog niet uit of dit bier eigenlijk over voldoende body beschikt. De smaken zijn niet echt “versmolten”.

Ons besluit: een lekker aperitiefbiertje van 7%alc dat zeer positief is geëvolueerd na enkele maanden rijping in de kelder.

De bieren van het Hofbrouwerijke worden niet uitbesteed en dus ter plaatse in de ketels in Beerzel gebrouwen, wat voor een dergelijke kleine brouwer zeker een vermelding verdient.

Avondrood, brouwerij De 7de hemel.

Ook Ambibrew nam een maandje vakantie en dus degusteerden we in juli 2009 geen biertje van de maand. In augustus maakten we het op de feestdag van St-Arnoldus goed met een biertje met de veelbelovende naam “Avondrood”, gebrouwen door de Nederlandse brouwerij De 7de Hemel.

Een helder amberkleurig biertje van 7,5% alcohol met een dik beige fijn wandklevend schuim dat na enige tijd vervalt tot een blijvend laagje.

In het aroma valt vooral caramelmout op. Verder is het aroma vrij neutraal.

De smaak is vrij vol en moutig en subtiel bitter. Kort komt ook een koffiesmaak opzetten en ook een vleugje cognac is waarneembaar. Bij onze degustatie zat er wat weinig CO2 op het bier, maar dit kan aan de tapinstallatie gelegen zijn.

De afdronk is een combinatie van alcohol en een zachte hopbitterheid. De afdronk is nogal kort.

Dit is een zacht, verfrissend biertje dat goed in evenwicht is, maar het is niet bepaald een opvallend bier.

Het bier wordt gebrouwen sinds 2006 in de Proefbrouwerij te Lochristi in opdracht van de onafhankelijke bierfirma De 7de Hemel op basis van hun origineel recept dat zij in hun eigen ketels van 100 liter ontwikkelden.

Struise Rosse & Pannepot Grand Reserva

In navolging van het programma “Tournee Generale” proefden wij twee biertjes van “De Struise Brouwers uit Lo-Reninge. Deze brouwerij werd onlangs op de website “ratebeer.com” uitgeroepen tot beste brouwerij ter wereld.

We begonnen met een Struise Rosse. Een biertje dat per ongeluk ontstond bij het brouwen van een witbier. Het etiket op de fles vinden we nogal druk, maar wel mooi afgewerkt. Jammer dat de tekst alleen in het Engels is.

Het bier is licht gesluierd en donker amber van kleur. Zeer fijn licht gebroken wit schuim. De pareling kleeft aan het glas. 
In het aroma vooral de gist, maar ook een zoete geur van rijp fruit.
De smaak zet zoet aan met enige bitterheid. De hopbitterheid zwakt af en maakt plaats voor toetsen van karamel en bruine suiker. Er is ook sprake van een zekere kruidigheid al is deze moeilijk te identificeren. 
In de nasmaak komt te bitterheid weer opzetten samen met de intussen gekende zoetigheid en zelfs een licht rokerige nasmaak.

Dit bier bevat 6%alc. Het is een vrij complex en zeer smaakvol bier voor 6%alc. Dit bier getuigt van pure klasse.

Het tweede bier dat we dronken is er eentje van dezelfde brouwerij. Het is de fel geprezen “Pannepot Grand Reserva”, in ons geval de Vintage 2006.

We zien een zeer donker bier met een dikke en hevige licht bruine schuimkraag. In het bier is enkel tegen een fel licht een rode schijn zichtbaar.

Het aroma bestaat uit zoete mout, groene appels en een zekere zurigheid. Het aroma is zeer vol en laat toe meerdere keren te ruiken, wat bij weinig bieren het geval is.
De smaak zet zeer vol en zoet aan. Naast de zoetheid van de mout proeven we duidelijk een houtigheid (typisch voor eik) maar ook karamel, koffie en tal van andere smaken die van dit bier een echte smaakbom maken. Van enige zurigheid die we in het aroma gewaar werden is geen sprake meer.
Pas zeer laat in de afdronk komt een lichte bitterheid opzetten, vooral door gebrande mouten.

Dit is een zeer complex en vol bier voor de liefhebbers, niet iets om zomaar op een zomers terras tegen de dorst te drinken, hetgeen met 10%alc ook niet is aangeraden. Het bier is alles samen 2 jaar gerijpt op eiken vaten, waaronder een deel van de tijd op gebruikte calvadosvaten.

De “Struise” biertjes werden door Ambibrew zeer gesmaakt. Enige opmerking die we moeten maken is dat ze niet goedkoop zijn. 2 Euro per stuk in de winkel is niet min…

Belgoo Magus

De Belgoo Magus is ons biertje van de maand april. Dit bier van 6,6% alc wordt gebrouwen voor of door brouwerij Binchoise in… jawel… Binche. Of men daar al dan niet zelf brouwt, of het bier elders gebrouwen wordt is ons na enig speurwerk op het internet nog steeds niet duidelijk.

Waar het ook gebrouwen wordt, de vormgeving mag er zeker zijn. De flesjes ogen zeer stijlvol, zwart met witte letters. De enige kleuren zijn drie kleine bolletjes in de Belgische driekleur. Meteen is duidelijk dat men niet (enkel) de Belgische markt beoogt met dit bier. Ook de zeer professionele website maakt dit onmiddellijk duidelijk al was het mar omdat die enkel Engelstalig is. Concrete info over hoe lang men dit bier reeds brouwt is er niet te vinden, maar zeker is dat dit een zeer recent biermerk is.

Het belangrijkste: wat vinden we van het bier zelf?

Dit viergranenbier (gerst, tarwe, spelt en haver) is blond en vrij troebel. Het bier heeft een duidelijke koudetroebel die wegtrekt wanneer het bier wat warmer wordt. Voor ons, amateurbrouwers, een onomstotelijk bewijs dat dit bier op artisanale wijze en kleinschalig gebrouwen wordt. Het bier heeft een fijnmazig wit schuim dat na enige tijd een maanlandschap vormt, gesteund door een stevige pareling. Na enige tijd blijft nog steeds een ferm laagje schuim over.

In de geur ruiken we duidelijk citrusvruchten en kruiden als koriander. De geur is zeer aangenaam en ruikt verfrissend.

We proeven een “mals” bier, dat alles heeft van een ongefilterd bier. Verfrissende smaken, in een volle omgeving. De fijne pareling op de tong belet ons niet om duidelijk de koriander te proeven, maar ook een fijne zoetheid van de mout, 
Het bier trekt weg met een zeer lichte zurige toets aan de zijkant van de tong en naar het einde toe zachte fijne hop, die ons aan Saaz-hop (zoals in pils) doet denken. IN de nasmaak blijven die laatste smaken lang hangen.

Dit is een bier van topklasse. Zeer smaakvol en complex voor een bier van 6,6 % alc. Dit is een bier dat duidelijk commercieel bedoeld is, zoals we zien aan de vormgeving en de website, maar toch de eigenheid van de artisanale bieren behoudt!
Enige minpuntje is de gebrekkige info op zowel het flesje als de website, die duidelijk alleen de (buitenlandse) bierleken als doelgroep hebben.

 

Brugge Tripel – FAXE Premium (Deens)

Brugge Tripel

Ons eerste biertje van de maand maart was een Brugge Tripel van de brouwerij Palm. Bij deze degustatie moet vooraf gesteld worden dat dit bier gedurende een zeer ruime periode gerijpt is in een 1,5 liter fles op kurk, wat zeker invloed heeft op de smaak. Aan de verpakking wordt overigens veel aandacht geschonken bij dit bier. De flessen van 1,5 liter hebben geen etiket, maar zijn bedrukt.

Dit licht amber bier van 8,2% alc dat hergist op de fles is helder tot licht gesluierd. Naar het einde van de fles toe werd het bier troebelder. Het bier heeft een dikke schuimkraag die gebroken wit is en ondanks de grote bellen stevig op het bier blijft staan, mede dankzij een rustige, maar constante pareling.

In het aroma vooral fruit zoals perzik en framboos, maar ook alcohol en gist.

De smaak is vol en rond een evenwichtige afwisseling tussen moutig zoet en een weinig hopbitter, onderbroken door een lichte maar scherpe zurigheid die naar de zijkant van de tong trekt. 
Hout, fruit en alcohol vervolledigen een complexe smaakbeleving. 
Pas in de nasmaak komt de echte hoppigheid naar voor, aangevuld met opnieuw de zurigheid die aan thee van wilde kersen doet denken.

Door de lange rijping heeft dit bier een zeer vol fruitig aroma gekregen en werd de zure toets versterkt. De smaken van ons proefpanel bleken nog maar eens te verschillen over of de rijping al dan niet een verbetering betekende voor dit bier.

Ooit werd de Brugse Tripel gebrouwen in de brouwerij De Gouden Boom in de Langestraat te Brugge. De brouwerij raakte in verval en het succes van het bier taande, tot de brouwerij Palm zowel de brouwerij als het bier overnam in de jaren ’90. De brouwerij werd een brouwerijmuseum en het bier werd herdoopt tot Brugge Tripel. Het brouwerijmuseum sloot intussen ook zijn deuren. De mooiste stukken zijn te zien bij brouwerij De Halve Maan, eveneens in Brugge.

FAXE Premium (Deens)

Regelmatig proeven we een buitenlands biertje. Deze keer werd onze nieuwsgierigheid gewekt door een Deense pils: FAXE. Het witte blik van maar liefst één liter met vikingkop trekt zeker de aandacht.

Dit bier van 5,2% alc is vanzelfsprekend kristalhelder en blond zoals het een pils betaamt, hoewel dit bier net een tikkeltje donkerder is dan de gemiddelde pils. De witte schuimkraag is wandklevend, fijnmazig en vrij stevig.

In de geur vooral Saaz-hop en iets metalisch. Een typische pilsgeur. Het metalisch tintje zou natuurlijk van de verpakking kunnen komen.

De smaak zet aan zoals de gemiddelde pils, vrij neutraal en hoppig. Nadien komt het metalisch tintje weer opzetten. De smaken verdwijnen snel om plaats te maken voor een bloemige moutigheid.

Vooral de moutigheid blijft hangen in de nasmaak, met een totaal gebrek aan bitterheid. Een moutigheid die er een beetje te veel aan is en doet denken aan Stella NA of Tourtel.

De Deense brouwerij FAXE werd opgericht in 1901 in het stadje Fakse in Denemarken en maakt nu deel uit van de groep Royal Unibrew.

La Chouffe & Mc Chouffe


In februari degusteerden we twee biertjes uit het gamma van Achouffe (brouwerij Moortgat). De bieren zijn enorm bekend om hun kabouters op het etiket en zijn geroemd om hun kwaliteit. Tot nog toe zijn ze alleen in flessen van 75 cl te verkrijgen, maar daar zou verandering in komen.

Het eerste biertje was de blonde “original” La Chouffe die 8% alc bevat.
Het bier is blond en troebel en heeft een dikke witte schuimkraag die stabiel blijft staan. We zien dat er in de fles vrij veel gist aanwezig is (in tegenstelling tot bij Duvel die ook claimt te hergisten op de fles). 
De geur is hoppig en groen, we nemen ook koriander waar en menen abdijgist te herkennen. 
De smaak zet zoet aan en blijft kort. Daarna komt het hopbitter met een toets geroosterde mout. Alleen het bitter blijft wat hangen.

Een fris, niet-complex en uitgebalanceerd biertje dat ons inziens een beetje te weinig karakter bevat.

De donkere versie van het bier is de Mc Chouffe. Dit is een Scotch ale en we kunnen ons dus aan een geconcentreerd zoetig donker bier verwachten.

Het bier kleurt inderdaad donker bruin in het glas en het wordt bekroond met een fijnmazige licht beige schuimkraag. 
Het aroma zit verborgen onder de dikke schuimkraag, maar verraad dezelfde gist als bij La Chouffe en enig caramel.
De smaak zet zacht en vol aan. De smaak is perfect in evenwicht tussen zoet en bitter. Even later komt een bitterheid van gebrande mout opzetten en van hop. Een toets caramel vervolledigt dit bier en zorgt voor een ronde en volle afdronk. Alleen de hopbitterheid blijft lang hangen. 
Dit is echt een “dik bier” dat vol is van smaak. Toch is het verrassend bitter voor dit type van bier wat het toch zeer verfrissend houdt. Dit is een klasse-bier!

Straffe Hendrik

Straffe Hendrik is herrezen en dat konden we niet zomaar laten passeren! Op onze algemene vergadering proefden we de nieuwe versie van het verdwenen bier.

Sinds de 16de eeuw wordt gebrouwen op de plaats van Brouwerij De Halve Maan uit Brugge. De huidige brouwerij De Halve Maan werd in 1857 opgericht. Aanvankelijk brouwde men er gewoon “huishoudbier”. Voor de tweede wereldoorlog sprong men er op de kar van de pilsen.

In de jaren 1980 stelde men vast dat de markt van de pilsen stabiliseerde en men besloot er een degustatiebier te brouwen dat men noemde naar de oprichter van de brouwerij: Straffe Hendrik. Het bier dat een soort Vlaamse Saison was kende in Brugge en omgeving een groot succes.

De brouwerij werd echter overgenomen door brouwerij Liefmans, die de Straffe Hendrik niet echt meer promootte waardoor de verkoop zakte. Liefmans had andere bieren die het stevig in de markt wou brengen. 
Recent ging brouwerij Liefmans echter over de kop en werd overgenomen door brouwerij Moortgat (Duvel).

Xavier Vanneste, een afstammeling van het Brugse brouwersgeslacht dat de Halve Maan had opgericht zag zijn kans schoon om de naam Straffe Hendrik terug te kopen, zoals hij dat eerder al met de brouwerijgebouwen had gedaan.

Nu is Straffe Hendrik dus terug op de markt. Althans, de naam is terug, maar het bier is nieuw. Betreft de tripel van brouwerij De Halve Maan uit Brugge. Een tripel past perfect bij hun gamma (Brugse Zot blond en dubbel).

De flesjes ogen sober maar zeer stijlvol en bijzonder afgewerkt. (zie het kroonkurkje met de halve maan).

Het bier is donker blond en ondanks de vermelde hergisting zeer helder. Het heeft een dikke zachte witte schuimkraag die mooi aan het glas blijft kleven. 
In het aroma herkenden we perziken en geroosterde mout en kruiden (tikkeltje kruidnagel?) 
De smaak zet vrij zoet aan en snel trekt de hopbitterheid naar de zijkant van de tong. Een biertje dat vol is en mooi in evenwicht. 
In de nasmaak zet de geroosterde mout weer op.

Zeker niet de laatste die we dronken.

De gegevens op het etiket zijn nogal beperkt. En de tekst: “…Straffe Hendrik is een authentiek Brugs Tripelbier dat nog steeds volgens de originele receptuur gebrouwen wordt…” deed ons wel even glimlachen. Natuurlijk de originele recptuur. Het bestaat nog maar net (toch in deze vorm).

Lesage blond.

Het merk Lesage met het opvallende oranje etiket met de centaur op kenden we al langer. Sedert enige tijd werd het recept blijkbaar overgenomen of veranderd. Blijkbaar wat problemen die een lancering en een groterenaamsbekendheid in de weg staan. Jammer want hier volgt de smaakbeschrijving:

Een blond licht troebel bier waarvan de schuimkraag snel vervalt tot een blijvend laagje dat mooi aan de glaswand blijft kleven.
Een complex aroma met fruitige toetsen als perzik en abrikoos. We menen ook een ons bekende abdijgist te herkennen.
De smaak zet vrij bitter aan, maar vlakt even nadien wat uit, om in de hoofdsmaak vooral het zoete van de mout te proeven zonder echter plakkerig te worden. 
In eerste instantie krijgt de proever de indruk dat er slechts een korte afdronk is en dat de smaakevolutie snel ophoudt. 
Opvallend is echter dat dit bier precies een beetje tijd nodig heeft om uw smaakpapillen te beroeren. Na enkele slokken is er sprake van een steeds langer wordende hopbittere afdronk.

Een bier dat niet echt uitgesproken lijkt, maar de aandachtige proever ontdekt delicate smaken en aroma’s.

Brigand

Onze voorzitter is grote fan Brigand en het moest er dus ooit van komen dat dit bier van 9% alc het bier van de maand zou worden.

Deze telg van brouwerij Van Honsebrouck (ook gekend van Kasteel) uit Ingelmunster is enige tijd terug in een nieuw jasje gestoken. De foto van de boogschutter op het etiket valt in ieder geval op in de rekken, hoewel je over de esthetiek kan discussiëren.

Het bier kleurt donker blond tot licht amber met een volle, dichte, gebroken witte schuimkraag. Het bier is een ietsje gesluierd (hergist) en heeft een zeer stevige pareling. Het aroma is zeer moutig met duidelijk een toets rookmout. 
De smaak zet vol en moutig aan, maar onmiddellijk volgt de bitterheid van de hop en voel je de alcohol in de neus. In het schuim vind je een metalische smaak terug. 
Een lange bittere afdronk die combineert met een zoetheid en een beetje broodkruim vervolledigt de smaakbeleving van dit bier.

Het ene moment doet dit bier aan als een typisch zwaar blond bier, maar het andere moment verrast het je met een stevige hopbitterheid en een uitgebalanceerde afdronk. Een apart biertje waar je best rustig van geniet.